In 1998 maakte Marc Vanrunxt de solo Private Collection voor Eva Kamala Rodenburg. Ruim tien jaar later, in 2009, creëerde hij Extraction: een herwerkte versie van die solo voor dezelfde danseres. Extraction overschildert de solo die Vanrunxt in 1998 maakte. Het is geen reconstructie maar een uitpuren van de essentie van Private Collection. Samen met fotograaf David Bergé stelt Vanrunxt de vraag naar de verhouding tussen origineel en reproductie.

Wegens omstandigheden was Vanrunxt op een bepaald moment genoodzaakt vervanging te zoeken voor Eva, een haast onmogelijke opdracht gezien de solo´s van Vanrunxt steeds op maat gemaakt worden. Vanrunxt voelde al snel aan dat het uitgesloten was om Eva te vervangen door een vrouw, het idee van een mannelijke danser fascineerde hem wel. En zo kwam Vanrunxt bij Igor Shyshko terecht, de mannelijke tegenhanger van Eva Kamala Rodenburg. In hun lange, androgyne gestalte lijken ze elkaars evenbeeld.

Ook met het herschrijven van de solo voor Igor Shyshko blijft Vanrunxt ver weg van een reconstructie, het wordt veeleer een abstractie van Extraction. Van Private Collection over Extraction naar Abstraction. Een origineel van een origineel van een origineel, waarmee ook meteen de essentie van dit kettingwerk op de voorgrond treedt: de verhouding tussen origineel en reproductie. 

Waar Extraction een overschildering van Private Collection was, wordt Abstraction een ontrafeling van Extraction.

choreografie Marc Vanrunxt dans Igor Shyshko licht en techniek Stefan Alleweireldt productie Kunst/Werk met de steun van de Vlaamse Gemeenschap

zie hier voor meer informatie

Upcoming performances

17 October 2012 in Concertgebouw Brugge

8 December 2012 in CC De Schakel, Waregem

16 May 2012 in CC Strombeek-Bever

Angle is a dance solo created and performed by Salva Sanchis. It is set to short piano solo pieces by György Ligeti, John Cage, Luciano Berio, Jo Kondo and Keiko Harada, which will be performed live by pianist Yutaka Oya. 

Angle is dance piece about the perception of dance. Its title refers specifically to the way we look at dance. As we all know, dance, just like music, doesn’t stand alone. It needs an audience to fulfill its purpose, and the audience brings in as much baggage as the artist to that relation.

As the zen quote above tells us, since the movement actually happens in our minds, what we see might vary depending on how we look at it.

In Angle, Salva Sanchis establishes a bridge between the spectator and the dance, so that this time, the spectator is not left alone in figuring out how to look at the dance. Thoughts, quotes and artists’ ideas will be provided as a subtle framing to the open experience that the dance offers to us. The space for free interpretation will remain open. Rather than receiving an explanation, we will be shown possible directions. Rather than being dictated what to perceive, we will be made aware that how we perceive is mainly dictated by ourselves in the first place.

Salva Sanchis shows and questions the relation between dance, music and text on the one side, and the perception of each of those elements by the audience on the other side. He chooses for a construction in which all the parts are interlinked and yet they keep their autonomy. Thus, Angle consists of a multi-layered structure that invites us to make connections between elements.

The final objective will be for the dance and the spectator to ‘meet’ on equal terms, both free and responsible. And just as sounds travel through space and become music only inside our minds, the dance too will invite our minds to...dance with it.